Sohbahar Yaprağı Şiiri - Namık Ant Benson

Bir hazan yaprağı düştü dalımdan,
Mevsim sensizliğe döndü anından.
Rüzgâr savururken eski günleri,
Kalbim ayrılığı bildi adından.

Sarardı umutlar, soldu sevinçler,
Gözümde bekleyiş, içimde kışlar.
Bir sen kaldın geçmişin aynasında,
Hazan yaprağıyım, tutunmam zorlar.

Ne bahar gelir artık bu gönlüme,
Ne yaz ısıtır üşüyen kalbimi.
Bir düş gibi geçtin ömrüm içinden,
Geriye bıraktın sessizliğimi.

Daldan düşen yaprak misali ben,
Toprakta beklerim son nefesimi.
Bir hazan akşamı anlarsın belki,
Ne çok sevdiğimi, ne çok yittiğimi.