Bir pirinç karyola camın önünde
Duvara dayalı, duvarsa yıkık
bedenim gibi
Soğuyorum, o karyolanın
İçinde yorgan küf kokuyor,
Ben küf…
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




evet nasıl bir yürektir ki ölümü hatırlatır. ve nasıl bir yerksin ki onu kendinden çok seversin. kutluyorum. anlamlı yürekli ve yüce duygular taşıyan kalemi sevgiler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta