Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Söğüt eğmiş başını bakıyor
Esenlik bağrını sarıyor
Sanki üzerine nur yağıyor
Özlem dallarımı sarıyor
teşekkürler Tülay hanım,,mükemmel anlatımlı bir şiir,,emeğine sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta