Dokundum anlamsız yüzüne,
ölümün...
kapalı kapıların duygusuzluğu vardı bakışlarında,
duran saat..sönen kibrit...soğuyan çay..!
tek tek yokolmakta,
arzular...tutkular geçersiz..
ve diyor ki..
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta