Hatırlar mısın?
Soğuk tu şehirler
Selam bile ürkütürdü insanları
Fâtihaya muhtaç nice kabirler
Özlem yutkunurdu mezarları
Dile gelse haykıracak gökler
Ateşîn bir yolcuya hasret yolları
Hatırlar mısın?
Soğuktu şehirler
Bir tek gülücük ederdi herşey
Yürekler eritirdi bir nefes ney
Nağmeleri buruk tu sazların
Toprağın beklediği, başka bir şey
Yenemediği,altedemediği hazların
Bilir misin?
Şehrin, şehirlerin açlığını
Görmemişçe kaç zamandır
Sinesine baş koyacak bahadır
Karanlığına suların direnen
Îsâr ufkunda dinlenen
Aldırmadan yapışan eteklerine
Hevânın her türden renklerine
Hicret içre hicret yaşama sevdâsı
Tam bir Mus'ab, Cüleybib edâsı
Pîr-u pâk bedenine olmadan esîr
Bulaştırmadan leke, ne kara bir kir
Vuslat ufkuna açmıştı bir çalımlı yelken
Kaç benim gibiyi ardında bırakıp
Hergün belki ısrarla şehitlik dileyen....
....
Ural'ın o çamurdan dalgalarına
Gülerek salınmıştı, O'nun hatırına
Bir mâsûma hayat vermeye
Değerdi belki bin kez ölmeye
Değilmiydi ardında bekleyen O'dur asıl
Bilmem kaç ömürde gözlenen âlî fasıl
Değmişti emînim, canına minnetti
Artık tohumu ekilmiş nadide bir çiçekti
Tekrar gelse, bilirim etmeden şüphe
Aynı suya, aynı toprağa yine girecekti
.....
.....
O günü görmeliydin
Şehir doymuştu
Yutarak bir büyük devi
Boy vermişti dere kenarında
Nârin bir ulu servi
Sazların akordu tamamdı
Nağmesi ney'in âlemi sardı
Mezarda yatan tüm ölüler
Onunla şenlik-iltifat gördüler
Gülüyordu toprak, pek mes'ud tu
Duâsı tam, tohumu sâf
Gayrı çoraklık yok, hep bolluktu
Bir tek ana yüreği biraz soluktu.
10.05.2015 astana
Kayıt Tarihi : 10.5.2015 21:40:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
1994 Kazakistan Atrau sehrinde Belletmenlik yapan Ve suda boğulmak uzere olan talebesini kurtarip kendisi boğularak şehid olan Îsâr kahramani Yasin Calkim anısına

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!