Soğuk Hasret Şiiri - Mustafa Ayten

Bekliyor gözlerim sabaha karşı
Gökyüzündeki en büyük yıldızı
Görsün diye acı yalnızlığımı
Karanlık ruhumu aydınlatarak

Akıyor gözyaşlarım anılarla
Ruhumdan korkarak kaçarcasına
Parmak uçlarımdan kayarcasına
Parmak uçların gibi acıyarak

Yüreğimdeki buz dağı erir mi
Rüzgar kokunu bana getirir mi
Resmine bakmak hasret bitirir mi
Sarılışımızı anımsatarak

Geceler benzemiyor gündüzlere
Zihnim mezar oldu düşüncelere
Bilmem kaç kez girdim beyaz kefene
Gülüşünü kalbime kazıyarak

Sevenler sarılır soğuk banklarda
Isınırlar yürüyüp sokaklarda
Bilmem kaç kez yürüdüm tek başıma
Sensizliğin soğuğunda donarak