Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Siz, kelimeleri bir ömür boyu taşınmış acının ellerinde yoğurmuşsunuz.
Bekleyişi ve kaybı, zamana karşı sessiz bir direnişle şiirinize işlemişsiniz.
Her dizede, varoluşla yokluk arasındaki o ince sızı duyuluyor.
Yaşadıklarınızdan değil, yaşayamamışlıklarınızdan ağırlaşmış bir ruh hali taşıyorsunuz.
Şiiriniz, adını koyamadığınız duyguların, sesi duyulamayan çığlıkların yankısı gibi.
Böylesi bir şiir, yalnız kelimelerden değil, suskunluklardan da örülür.
Ve siz, bu suskunluğu bile anlamla doldurmuşsunuz.
Emeğinize, kaleminize sağlık. ??
Tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta