Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Metaforlar güzel. Ama aynı ve sürekli tekrarlanan karamsar betimleme (pesimist gidiş) , şiiri mübalağalı bir karamsarlığa hatta inişi çıkışı olmayan bir monotonluğa mahkum etmiş
Oysa şair ve şiir gerçekten atmosfer oluşturabilen bir artıya sahip ve teşbihte başarılı ...
tebrikler kutlarım
Benzetmelerinizi çok beğendim.Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta