Gece siyahlığında mavi düşlerimle;
Soğuk bir kış akşamı vazgeçtim seni sevmekten.
Sonra ağlamak istedim,
Yere düşen gözyaşlarınında donduğunu gördüm,
İçimde donan sevdalar gibi.
Kapıdan çıkarken,
umuda yolculuğumu bile san a bırakmıştım!
Eskimiş ayakkabılarımın bıraktığı izlerden başka,
Arkamdan sürüklediğim bir şeylerin olmadığını;
Evlerden yansıyan kirli ışıklardan anladım.
Artık annemle oturup,
Arkası yarın dizilerini bile izleyemez olmuştum.
Sen kahkahaların kirli dünyasında;
Mutluluk oyunları oynarken.
Ben gece siyahlığında;
Mavi düşlerimle oturup ağlamıştım!...
Kayıt Tarihi : 22.1.2001 23:24:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!