Kışın hiç suçu yok sensiz soğuk buralar
Karanlığa büründü güneş ondan soğuk havalar
Sahi, gelmeyi düşünmüyor musun yaza kadar
Yoksa gelemiyor musun kalbinde mi prangalar
Boşa sıra beklerim buz kesen soğuk koridorlarda
Sen lazımken fayda vermez serumlar ve şırıngalar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta