Kıştı... mevsimin açık bıraktığı 'Aralık'tan soğuk sancılar sızıyordu ömrümüze.
Birbirimizden uzak, ayrı şehirlerde üşüyen ellerimizin tutamadığı, tutunamadığı arsız bir zaman eziyordu ömrümüzü.
Gecelerce büyüyen bembeyaz bir düş gibi.
Düşümüzden bir gece ani bir düşüş gibi.
Son nefeste ismini anan bir ölüş gibi.
Birbirinden uzakta üşüyor ellerimiz.
Zamanın tuzağına düşüyor ellerimiz.
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta