Soğuğun Haritası Şiiri - Uğur Ünver

Küllere bulanmış köprüler gibi
omuzlarımda geceyi tutuyorum
gecikmiş bir yağmurdan geliyorum
yüzüm yolda kalmış
çok sustum, anlaşılır gibi değil.
çok yorgunluk, çok bekleme
Zamanın belleğindeyim.
Adımı unuttum, söyle ben kimim?
kalbim, kök saldığım çatlak
tenim, rüzgâr alan bir pencere
nerede duruyorsam
orasıyım...
İzmir gibi güzel bakıyorum
içim deniz, yüzüm açık
Ağrı gibi bir anda soğuyorum
zirveye çıkmadan donuyorum
Karadeniz gibi senle beni
dağlar ayırıyor ormanlarını.
yağmur vuruyor kalbime
ah diyemiyorum.
Acıyı sırtladım, bilinsin
bundan böyle: ağır
sesimi bıraktım şehirlerde
Yemin ettim gitme desende
geri dönmeyeceğim.