Kalıbına baksan adam bellersin.
Balçıktan yapılmış evin direği.
Mangalda kül koymaz, yamandır dersin.
Tarlada sırıtan soğan erkeği.
Koluna taktığın sanma ki madam.
Madamın ellerde yenilen badem.
Bu kadar erkeksen dürüstsen madem.
Git gör say peşine düşen erkeği.
Biriniz tencere biriniz kapak.
Belli değil, kim eğridir kim kaypak?
Neye benzemişsin git aynaya bak.
Üstün bıyık altın bayan eteği.
Madam’ınla verişirsin laf lafa.
İki çuval saman iki boş kafa.
Sen iplere dolan, kendi çarşafa.
Bu kaçıncı çarşaf, soğan erkeği.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta