Kalıbına baksan adam bellersin.
Balçıktan yapılmış evin direği.
Mangalda kül koymaz, yamandır dersin.
Tarlada sırıtan soğan erkeği.
Koluna taktığın sanma ki madam.
Madamın ellerde yenilen badem.
Bu kadar erkeksen dürüstsen madem.
Git gör say peşine düşen erkeği.
Biriniz tencere biriniz kapak.
Belli değil, kim eğridir kim kaypak?
Neye benzemişsin git aynaya bak.
Üstün bıyık altın bayan eteği.
Madam’ınla verişirsin laf lafa.
İki çuval saman iki boş kafa.
Sen iplere dolan, kendi çarşafa.
Bu kaçıncı çarşaf, soğan erkeği.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta