Emek olmadan yemeyi istemem,
Benimde çorbada bir tuzum olsun.
Halkında söz hakkı var sus diyemem,
Yetimler, öksüzler, fakirler doysun.
Şimdi sofralarda riya kokuyor,
Mebus başköşede sediri tutmuş.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta