Fırsandım kalmadi, na edem usta,
Bir umut kendıma, göçi aradım.
Sıladan gurbeta, ilk otobusta,
Ben kimi beyvane, beçi aradım.
Beganmaduğ köyda burğul aşıni,
Yazın lençberluği, zorli kışıni,
Kim çartti en ilkin gurbet işıni,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta