Temmuz sıcaklığı çalıyorum gözlerinden,
Şubat ayazına bulanmış bakışlarına inatla.
Tedirgin zamanlarla içli dışlı oluyorum.
Bir mermi sürüyorum yalnızlığın şarjörüne,
Şiir olup sayfalara saçılıyorum.
Yüreğimdeki ayaklanma hiç bir dizeyle bastırılmıyor.
Çocuksu heveslerim, “bu ayrılığa infial yaratmadan,
Bakakalırım giden geminin ardından;
Atamam kendimi denize, dünya güzel;
Serde erkeklik var, ağlayamam.
Devamını Oku
Atamam kendimi denize, dünya güzel;
Serde erkeklik var, ağlayamam.



