Sa/vururken doğrularımı yanlış tarlasında
Gördüm ki bir ha/s/taymışım,
Göz yaşlarımın savrukluğunda.
Farksızca ha kısrak ha taymışım,
Sobelemece oyn/arken vicdan aynasında.
Dört nala koşarken içimde
Buldum ve bildim beni.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Doğrularının yanlış tarlasında işi ne. O zaman doğruların doğruluktan çıkar. Yanlış tarlasına da girsen yaşadığın duygular doğrudur. Kendini yok etmeden sevmelisin. Sevgi varsa saklamadan açmalısın yüreğinin tarlalarını. Şair duygularıyla şairleşir. Şair sazına dokunursa aşıklığını ispat eder. Yaşananlar her zaman doru zamanda ve yerde olmayabilir. Varsa kabullenip hatalar kurban edilmelidir sevgi yolunda.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta