doğduğumdan itibaren
çalışma hayatımın ilk yılları dahil
sobalı evlerde oturduk
soba ayrı kültürdür yaşamayı bilene
emaye çıkmadan önce
her yıl boyanırdı çocukken
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




sobalı yıllar adamın adam olduğu yıllardı. dostluğun kavi olduğu paranın bile değeri vardı. teşk anımsattınız sıcacık aile yuvalarını
teşekkürler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta