SOBA
Çöktü şehrin üzerine, bir Şubat günü akşam
Telefonum durmadan çalıyor, arayan babam
Nerede kaldın evladım? Bastırdı bak karanlık
Geliyorum birazdan, bisikletteyim yol taşlık
Eve geldim ne göreyim, etrafı duman sarmış
Bunun sebebi meğer şu eski sobaymış
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta