eski sobamızın hatırasıydı
akşamın ilerleyen vakitlerine kadar
aile fertleriyle beraber olmak....
günümüzün en güzel icadı deyip
her odaya bir soba* kurunca
kader oldu akşamları yalnız kalmak
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta