Mevsim hep kış kalsaydı, belki ben de ağlardım.
Hem de çığlık çığlığa! Sesim “seni” geçerdi.
Yaram hep kanasaydı, bin “kor” ile dağlardım.
Bilmesem, görmeseydim; bir yaz geleceğini.
Hayat hep “siyah” değil, bahtlar hep “kara” değil.
Bak her bahar toprakta “bin bahar” yaşanıyor.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta