Hüzünlü bir akşam vakti, yüreği kırık,
Gözlerinde sessiz bir ızdırap saklı.
Eşinden ayrılmış, yuvasından uzak,
Hayatın yükü omzuna bir kez daha yüklendi.
İki evlat, rüyalarda bile sarılamaz,
Evin kapısı, kalbi gibi mühürlü, açılmaz.
İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam



