boynumda bohem bir atkı
zamana karşı ısınmaya çalışıyorum
sabiler geride kaldı,
kendimden kendime geliyorum.
kadınları çoktan doğurdu çingene gülüşlerin.
papatyaları çoktan verildi palyaçoların..
hokkabazlar ateş çemberinden çoktan geçti
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Devamını Oku
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm




tebrikler..
yaşam sanrı değil
acıtıyor insanı
geçmiş,gün,gelecek üçleminde
biraz sonrada
bir acı beklemekte
göz yaşlarınla tedavi edemiyeceğin
bir sancı
yeni güne merhabanla karışık...
H. zamar
zaman zaman insanın içine yine kendisi yolculuk yapar ve bu yolculuk çoğunlukla sonu belli olmayan sonuçlar doğurur.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta