Her gün yeni bir kimliğe bürünüyorum. İçimde bir yerlerde saklı bir
kent; umutsuz insanların yaşadığı.. Aklımla zorum var, yitirmekteyim
içimde ki en ufak umut kırıntılarını. Şizofren benliğimin hiç bitmiyor
oyunları. Beni binlerce karaktere böldüğü yetmezmiş gibi, sürüklüyor
hayallerime başka başka insanları..
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




hiç şizofrenlere uğramayasınız.. :)
dua ile..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta