Benim kalbim yok bu bir tesadüf müdür?
Kollarım, bacaklarım senin hatıra defterin sanki
Ömrüm hüzündü, hüzün tuhaf irsîlik sanki
Hayallerle oynardım, hâlâ oynarım içimde
Ayrı bir gezegen gibi durur
yüreğimde yaptığın devrim sanki
Yokluğuna kızar aşkını deviririm sanki
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta