Korktuğumuz başımıza geldi.
Kaç zaman sonra bulduğumuzu kaybettik…
Canımıza can oldu, canına can olamadık, titredik üzerine.
Korkumuz yitirmekti, kaybetmede de yine en önlerde yer aldık.
Geçmezdi günümüz onsuz, sonsuzdu hayallerimiz.
Kumdan kaleler gibi yıkıldı en küçük dalgada.
O bir ışıktı,
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta