Bir hikaye başlıyor,
zamanın içinden mi dışından mı bilinmez
ya da hangi zaman diliminde geçiyor?
Bak sanki müzik çizgisine dizilmiş
notalardan çıkan nihavent taksim dinletiyor kendini.
Bir süre sonra ruhu daraltıyor, aynı sıkıcılık.
Hava da karardı
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta