Yorulmuştuk ikimiz de
Biten bir aşka daha yoktu tahammülümüz
Sonsuza dekti ilk sözümüz
Hoşça kal son sözümüz
Sustu sesi birer birer sokakların
Bir yaprak düştü dalından
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




harika bi şiirdi..tebrikler..
son dizedeki doğmamış çocuğa özlem hüzünlendirdi beni.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta