Sizler, zor günlerimde yanımda olan,
nazımı, hatta kahrımı çekenler.
Sizler, paylaştıkça dertlerimin azaldığı,
mutluluklarımın arttığı...
Sizler, hayallerimi anlattığım,
yanında yanlış anlarlar mı diye korkmadan konuştuklarım.
Sizler, yardıma ihtiyacım olduğunda yanına koştuklarım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta