Kalp unutur beyin hatırlatır,
Böyledir döngü içimi acıtır,
Ne zaman kurculasam hafızamı;
Anıları kalbime sıçratır.
Ah bu güçlü hafıza beladır başa,
Çıkmaz sızıntılar kafanı vursan dağa taşa,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Efendim şimdiye kadar tesbit edilmiş
hislerimiz ve duygularımızdan tam
dört bin beş yüz HİS TESBİT ETİLMİŞ
o kadar daha da keşfedilmeyi bekleyen var.
Bunlardan biri KALP, Bu inanç merkezi
aşk nefret şefkat merhamet gibi duyguların
merkezi, hatırlama veya unutma yeri ise HAFIZA
Bulundukları yer ise DİMAĞ içi ilginç.
Buyurduğunuz dibi unutmak güzel şeydir bazen..
Kendimize biz İNSAN diyoruz kelime kökü ise
NİSYAN dır. Unutmak demek, bazıları kolay
bazıları zor unutulur. ZAMAN biraz yardım eder.
Efendim biraz gürültü ettik
af olan
SAYGIYLA TEBRİKLERİMİZİ SUNARIZ.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta