Hüznünü hissedince,derinleşti can sızım
Gülümsemez dudağım,nefes alan cansızım...
Ağlatamıyor artık,özümü yakan sızım,
Beyaza döndü rengim, ceset gibi kansızım...
Ömrümün ortasında, ölüme doyar sızım
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta