Müdavimimdir sanki hep kemiren o sızı,
Hayatımla beraber tortop olmuş büyüyor.
Ne kadar uğraşsam da silinmez ki bu yazı,
Çırpındıkça yaşamla herkes bana gülüyor.
Ömür denen zamanı, boşa mı geçirmişim,
İnsan denen varlığı boş yere mi sevmişim,
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




icimde sizisi hic dinmiyorki...
Namusumdur hazinem, namussuza kızarım,
Dost bildiğim herkese dostluğumu sunarım,
Beni yanlış anlayan insanlardan bizarım,
Gönül küserse bir kez, bir daha barışmıyor…
.kalemin daim olsun necati bey selam vedua ile.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta