Bütün ağaçlar bir bir soyunuyor.
Yazık üşüyecek hepsinin dalları.
Bütün yaprakları veda etmiş olsada, gövdenin sızısı;
Aşamaz yüreğimin sızısını.
10.11.1999/ İstanbul
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Hiçbir acı kalp ağrısının yerini tutamaz
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta