İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Ne güzel ifade etmişsiniz,şiir gibi olmuş..
Bayılıyorum şiir gibi konuşmanıza..
'Iğıl, ığıl kanıyorum yüreğimden'
Şairin tutunduğu dal şiir, sığındığı liman yüreğiyse,sızım sızım sızlayan iç ağrılarıyla yazılıyorsa böylesine güzel dizeler, varsın ığıl ığıl kanasın yüreğin.
TEBRİKLER...SEVGİLERİMLE...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta