Size anlatabilirmiyim benim gözümden bir günü?
Safran sarısından yoksun boş evlerin istiridyeye yüz sürmüş duvarlarından resimler çekti gözlerim,
derken,
gecekondu mahallesinin sonlarına doğru gelmişim
kelepir bir ev irişti gözüme.
Bahçeli bir evdi, içinde kavak ve gül ağaçları mevcuttu.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta