Her zaman soğuk olan ve sadece misafir geldiğinde açılan misafir odalarımız vardı
Odanın içi soğuk fakat misafir sohbetleri sıcaktı
Mutfakta ağzından buhar çıkan çaydanlık acele ederken içini boşaltmak için çay bardağına
O soğuk odadan kahkahalar yükselecek kadar keyifli sohbetler başlardı
Ellerimizde klavyelerimiz veya telefonlarımız yoktu,bizi mutlu eden oyuncaklarımız ve gerçek arkadaşlarımız vardı
Mahalle kavgaları çıkarır,sonrada maç yapardık.
Biz sıkı çocuklardık
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta