12.05.2003 Trabzon
Bir pazar günü, siz o nâçâr adamdan,
Kurtuldunuz; Trabzon'un surlarından,
Kendisini ansızın aşağıya bıraktı,
"Yazık!" dediler görenler, hâlini, yakından,
"Tutunacak dalı kalmamış, ki gençliğine kıydı."
"Yaman ermiş." Dediler, "ölümün acı tadından,
Sakınmadı kendisini, pervasızca ileri atıldı."
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta