Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Dünyada zaten çakma ilahlardan/Tanrıcıklardan geçilmiyorken sen şimdi bunlara dünyadaki insan sayınca yeni ilahcıklar/tanrıcıklar mı ilave ettin beyim? Peki bu ilahcıklar neleri başarabilecekler? Mesela, dünyanın dönüşünü ve güneşin yanışını ve cümle everenin düzenli işleyişini temin edebilecekler mi? Sen kendin böyle bir şeyi başarabilir misin? Onları geçtik. Sen sadece kalbinin, midenin, böbreklerinin, ciğerlerinin, bağırsaklarının, ve öteki iç organlarının sıhhatli bir şekilde çalışmalarını düzenleyip devam ettirebilir misin? Eğer bunlardan bir tekini bile yapmaya gücün yetmiyorsa ki -asla yetmez- o zaman ilahlığı/tanrılığı bırak da, alemelerin tek gerçek İlahı olan Allah'a hakkıyla kulluk yapmaya başla. O zaman sana burada lütfettiği sayısız nimetlerden bir ücret istemediği gibi, öteki aleme göçtüğün zaman bak yurdunu cennet yapar.
Hadi kolay gelsin Yener bey.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta