Günlerden perşembeydi
Yine hüzün kaplıydı sokaklar
Alabildiğine kalabalık bir o kadar da yalnız
Bir periydi karşıdan gelen
Kalabalığın arasında hızla ilerleyen
Kalbim hiç bu kadar yanmamıştı
Onunla iken...
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta