savaşırken ufak sıyrıklarla atlattığım sensizlik
süzülüyorum güne susamış suyun yüzünde
gönül vazgeçse de yürek vazgeçmiyor
yürüyorum tersine akıllardı bahane
şu kaderin kapısından girmişim
odalar sessiz kilitli üstüme…
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta