Her yalnız gecede,sızlayan yaramın soguk nesterısın sen,
Aydınlıgın sarhoş mutlulugunda,ıkı farklı kılıtsın kıtlenen,
Derımın en kesık yerısın,kendınden habersız,
İlk ısyan ayagımsın....
Basıbos grılıkte,
İçımdekı saklı sıyahımsın....
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta