Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Bir köşede büyüdüm sessizce,
Ne anne dokundu saçlarıma,
Ne baba sardı omuzlarıma.
Çocukluk dediğin,
Yaralı bir defterdi bende,
Her sayfası gözyaşıyla ıslanmış.
Gözlerim arardı şefkati,
Ama kapılar hep kapalıydı,
Karanlık odalarda
Kendi sesime sığındım.
Bir “aferin” duymadan,
Bir “canım oğlum” işitmeden
Koca dağları tek başıma aştım.
Her gülüşte içimde kırık bir cam,
Her bayramda boş bir sofrayım.
Komşunun evinde anne kokusu va ...
