Biz ne zaman içsek,
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,
Devamını Oku
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,
Bir köşede büyüdüm sessizce, Ne anne dokundu saçlarıma, Ne baba sardı omuzlarıma. Çocukluk dediğin, Yaralı bir defterdi bende, Her sayfası gözyaşıyla ıslanmış. Gözlerim arardı şefkati, Ama kapılar hep kapalıydı, Karanlık odalarda Kendi sesime sığındım. Bir “aferin” duymadan, Bir “canım oğlum” işitmeden Koca dağları tek başıma aştım. Her gülüşte içimde kırık bir cam, Her bayramda boş bir sofrayım. Komşunun evinde anne kokusu var, Benim odamda sadece suskunluk. Bir çift sıcak ...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!