yokluğunda kimseyi benzetemedim sana..
kimse senin gibi gülmüyordu
kimse sen gibi bakmadı bana
aslında bakanı dahi görmedim
gördüklerim neydi?
bildiklerimi de unutmuşum
karlı bir kış günüydü hatırımda kalan
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




aşkımı...
özgürlüğümü..
gülüşümü..
kaybettim sonunda..
çaldın hepsini benden aslında
saklı düşüm olarak kalma
kendini..
aşkımı sana sunduğum
siyah gecelerde sakla./ SIYAH GELECELER
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta