güneş doğmuş iyice yaklaşmış pencereme
gün öğle olmuş olsun biraz daha uyu diyor tembelliğim
serçeler nerede, niçin konmuyorlar saçlarıma
neden ıslatmıyorlar yüzümü gözümü serçeleri ürküten ne
zemheri ortalarında bile dinmeyen kalbimdeki ateşin sesi mi
kaç can yandı bu yangında
savaş çocuklarının hayallari
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta