Birden uyandırdın beni, bin bir yıllık düşümden,
Hakikatim, olmalı sevdan, fakat böyle olamaz...
Bin keder okunur oldu; neşemden, gülüşümden,
Keder acı, elem tatlı... Aynı kapta duramaz.
Sana bunu anlatması, farksızdır ölümümden.
Haydi, duracak diyelim, o kap insan olamaz.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bence pek başarılı bir çalışma değil, üzerinde daha durulması lazımmış. Ne var ki, yazarı biraz aceleci. Dayanamamış, hemen yayınlamış. Hal-i pürmelali budur. :)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta