Hani o lavanta kokulu yosmanın
Kendine gönül veren şaire
Çiçekleri solmayacak hediyesidir, “Siyah çelenk”
Gerçi başından bellidir, bu işin sonu
Bu şiir Zincirlikuyu’da Fatiha’yla bitecek
2010
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Çok güzel.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta