Siyah Beyaz Çocukluğum

Anılara sıkışmış bir kare
Arka sokaklar'da toz kokusuyla ıslanmış bir sabah
Bakkalın önünde gazoz kapaklarının madeni parıltısı
Arkadaşlar, arkadaşlar, arkadaşlar
Bir daha asla yan yana sığmayacak kelimelerdi

Radyodan taşan türküler
Duvarda Atatürk posteri
Kavaklar sallanırdı sessizce
Her taş atışımız, her misket yuvarlayışımız
Yazgımızın ilk dizeleriydi henüz farkında değilken

Çocuksun sen
Ve bu dünya sana göre değil
Oysa dünya bizdik o zaman bizden ibaretti
Oyunlarımızda saklıydı koca bir memleketin nabzı

Sokak lambası yanınca anlardık akşamın olduğunu
Annemizin sesi ile toplanırdık evlere
Avuçlarımızda günün küçük hazineleri
Bir çizik, gazoz kapakları...
Akşamlar sıcak bir ekmek gibi kabarırdı evlerde
Şimdi hepsi geride kalan ve her defasında
Mezarına karanfil bırakıp döndüğümüz
Bir zamanın çocuklarıyız
60'lı yılların çocuklarıyız
Siyah beyaz film gibi...