Siyah beyaz hayatımızdaki tek renkli şeyler çantamızdaki boya kalemleriydi. Onluklarımız bile siyah beyazdı; okuma yazmayı kara tahtanın üzerindeki siyah beyaz hecelerle öğrendik. Kışın sokaklarda soba dumanlarından kalan is kokusu sarardı genzimizi.
Gündüz annemizin elinden tuttuğumuz uzun tüp, yağ şeker kuyrukları.
Madende çalışmış olmak gerekmezdi kömür karasına bulamak için yüzümüzü. O zamanlar olmayan doğalgazımızın yerinde tutan sobamıza taşıdığımız kömürlerdi.
Daha renkli televizyonlar hayatımıza girmemişti. Mahallece toplanıp gittiğimiz açık hava sinemalarında izlediğimiz filmler bile siyah beyazdı.
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta